बाळंतपण

नऊ मासाच्या प्रतिक्षेनंतर पाहिलं त्याचं मुख

आई म्हणून अनुभवलं मी ते जगावेगळ सुख

ते रडलं आणि मी हसले असा होता तो क्षण

आई म्हणाली, पूर्ण झाला बाळंतपणाचा पण

वाटलं राजा राणीचा पूर्ण झाला आता संसार

काव्यात वगैरे बोलायचे तर त्याला आली बहार

पण दोनच दिवसात मांडलेलं सगळं गणित फसतं

कळून चुकत आई होणं इतकं सोपं नसत

कित्ती दिले तरी अपुरेच पडतात त्याला चौवीस तास

सेंट आणि deo कुठले, नुसता शी आणि शु चा वास

हक्काचं माहेरपण आईबाबांनी ठेवलेली बडदास्त

सगळ्यांना हे बाळ गोड पण मला मात्र देत त्रास

कधी लागते उचकी तर कधी धरत श्वास'

कधी बिनसतं पोट तर कधी होतो gas

जेवण केलय आज आईने आवडीचे खास

पण सूर ह्याने काढला कि माझा अडकतोय घास

त्यातच इकडून तिकडून सूचनांचा पाऊस

हे करून बघ त्याला आणि हे नको खाऊस

डोक बांधून घे जरा कित्ती आहे पाऊस

दिवे लागणी झाली आता बाहेर नको जाऊस

कुणी म्हणे लागली असेल त्याला दृष्ट

काढून टाक एकदाची इडा पिडा होऊ देत नष्ट

सांभाळ बाई त्याला खूप आहेत infection

देऊन आणलंस का ग त्याला वेळेत injection

बाटली नको तिला चमचा वाटीच बरी

नीट लक्ष दे ती आहे आमची परी

मला ही ठाऊक आहे ह्या सूचनांमागचे प्रेम

म्हणून तर शक्यतोवर माझा नं बोलण्याचा नेम

पण मन मोकळ केलं माझं तर आईबाबांचे दुखावते

आणि नाही केलं तर बोलतात त्यांचे फावते

मलाही हवे वाटतात आत्ता माझेच आई आणि बाबा

तुम्ही आधी माझे अन मगच त्याचे आजी आणि आबा

कालपर्यंत होते मी कशी अगदी independent

पण अचानक आले कुणीतरी जे माझ्यावरती dependent

उठणं बसणं सारे माझे जोडलेलं त्याच्याशी 

कित्तीतरी दिवसात मी आले नाहीच माझी माझ्यापाशी

लाड करता तुम्ही सगळे जरी बाबा मावश्या आणि ताई

गांगरून गेलेय मी खरच त्याची नवखी आई

हळवी झाले गांगरले तरी माघार घेणार नाही

वेळ थोडा जाऊ दे फक्त नका करू घाई

अवघड असली तरी जबाबदारी आहे ही प्रेमळ

आणि पिल्लासाठी येतच नं शेवटी आईच्या पंखात बळ

मलाही कळू लागलेत हळूहळू त्याच्या रडण्याचे अर्थ 

आणि दिवसागणिक होतेच आहे मी आई म्हणून समर्थ

अजून द्यायचेत त्याला संस्कारांचे धडे 

गिरवून घ्यायची आहेत अक्षर आणि घोकून घ्यायचेत पाढे

प्रवास इथून तर सुरु होतो इथे संपत नाही

पण कळून चुकत इतकं सोपे नसते होणं आई

                                                               - कल्याणी बोरकर